Gdy patrzę przed siebie
widzę drobne światełka
Gdy wciągam powietrze
czuje jak pył zapycha mi nozdrza

Gdy pije
gardło mi schnie
Gdy słucham
słyszę szum

Gdy myślę
słyszę rzekę słów
Gdy medytuje
tysiące głosów krzyczy mi w głowie

Gdy biegnę
czuję radość
Gdy śpię
to śnię

Gdy słucham muzyki
zagłuszam krzyki
Gdy pisze
przelewam duszę na papier

Gdy leżę
odpływam w nicość
Gdy patrzę na gwiazdy
umieram.

Gdy pije piwo
głupieje
Gdy palę trawkę
to się śmieje

Gdy myślę o przyszłości
widzę mrok
Gdy marzę o miłości
uśmiecham się z politowaniem

Gdy widzę ptaki w locie
to tęsknię
Gdy idę w deszczu
czuję, że żyje

Gdy piorun uderzy w mój dom
pomyśle, że to opatrzność
Gdy odnajdę światło
pójdę za nim

Gdy odzyskam spokój ducha
zatańczę z radości
Gdy wiara mnie opuści
rzewnie zapłacze

Gdy przyjdzie miłość
nie zauważę jej
Gdy przyjdzie śmierć
przywitam ją z radością

Gdy nastanie wieczna noc i cisza
Gdy przyjdą dni końca i początku
Stanę na sądzie i opowiem
o swym życiu w wiecznym mroku

A wtedy usłyszę głos
"Przecie ty Wojownik Światła...
Jeden z sług mi najmilszych.
Synu mój, czemuś żył w mroku?"

"Panie mój i Władco.
Ty wiesz najlepiej
skąd ten mrok w mym sercu
I dlaczego tak silnie się w nim zalągł."

"Wiem... Wiem o tym dobrze.
Miałem jednak nadzieje
że dzięki życiu, którym cię obdarowałem
poznasz powód."

"Panie...
Jakże ja, pył marny
miałbym zgłębić
Twój boski plan?"

...